De race bestond uit een Pro race (40h)van vrijdagavond 2000h tot zondag 1400h, en een challenger race (20h), van zaterdag 1800h tot zondag  1400h.

Ik had me, samen met nog twee koppels vanuit OCP ingeschreven voor de 20h race.

De voorbereiding was al een paar weken aan de gang, maar zaterdag de 27e om 6.30h kon ik dan eindelijk richting the harz. Aangezien het mijn trouwdag was, en we precies 1 jaar getrouwd waren, toch mijn vrouw nogmaals bedankt dat ik dit mocht vieren middels een AR.

Mijn maatje opgehaald in Hengelo en koers richting de harz. Om half 12 daar aangekomen, en gelijk begonnen met de voorbereidingen. Eerst maar eens de tent op zetten op de harz camping. De buurman op de camping bleek een clubgenoot uit nijverdal te zijn, die helaas al een tijdje was gestopt in het bikkelbos. Altijd goed, een tukker als buurman. Toen we alles uitgepakt hadden, hadden we nog 30 minuten tot aan het inschrijven om half 2. Deze tijd hebben we gebruikt om een warme maaltijd (spaghetti) in het restaurantje te eten.

Vervolgens om half 2 ons ingeschreven, en alle benodigdheden zoals race hesje en kaarten gekregen. Toen zijn we aan de gang gegaan met het roadbook en de kaarten. MTB routes ingetekend zodat we tijdens het fietsen makkelijker konden navigeren. Aangezien het voor ons de 1e keer in de harz was, en de vrij igewikkelde zelfsamengestelde kaarten die de organisatie gebruikt  ( ik heb er voor diegene die hem eens willen bekijken 1 meegenomen), hebben we er voor gekozen om de route safe te houden, door zoveel mogelijk grote wegen te paken.

Om 1800 uur eindelijk het startschot. Daat gaan we onderweg voor een korte proloog  zonder bepakking, van 4 km hardlopen en orienteren, en 4 km fietsen naar een orientatiepunt. Alle punten hier waren vrij makkelijk te vinden, en we konden, na terugkomst op de racebase, onze rugzakken opgooien en beginnen over een MTB tocht van 33 km met 2 cp´s. Wat tijdens de proloog al bleek, werd hier ook de waarheid, moeilijk begaanbaar terrein, en wegen die continue omhoog lijken te gaan. gedurende de 20 uur zijn we bijna continue stijgingspercetage russen de 10 en de 16 % tegengekomen. Het fietsen ging goed, en vrij snel kwamen we bij Transistion Area(TA) 2. Bij de TA´s stond de organisatie, en deze moest je voor de deadline hebben behaald. Geen problemen zover. Ondertussen was het ook donker geworden, nog een extra snack met navigeren.

Bij TA 2 het wetsuit aan, en een bergmeertje in. Het was de bedoeling om een zwemloop van 6,5 km te doen, maar het was onze tactische keuze om alleen het zwemmen te doen en de loopcp te skippen, om zoveel mogelijk tijd over te houden voor de orientatieloop van 33 km, aan einde van de race, waar erg veel cp´s te verdienen vielen. Na het zwemmen weer de fiets op, richting special task ST 3. hier moest je met je fiets een river crossing maken middels touwen. Eenmaal aan de overkant werd je fiets met taillereeps geprepareerd zodat fietsen onmogelijk was, en kon je gaan beginnen aan de (b)hiking etappe. 10 km met de fiets aan dehand over rotspaatjes het dal in. Erg moeilijk begaanbaar en in het donker een garantie voor struikelpartijen. We hebben dan ook allebei hier kennis gemaakt met de duitse stenen. Aan het einde van de hiking tocht, onder in het dal, bleek dat het volgende TA boven lag, dus werden we getrakteerd op een geitepad dat we 2 km omhoog moesten traveseren, met de zo geliefde fiets op onze nek.

Eenmaal boven bij TA 3 bleek dat ST 4, het abseilen afgelast was vanwege de wind. Maar weer verder met de fiets dan, voor een toch van 45 km. Hier nog een aantal cp´s opgeraapt onderweg, en vooral veel geklommen. Ondertussen 1 keer zo moedeloos van een beklimming geworden dat we als 2 schoolmeisjes in de berm van de weg hebben gezeten, maar na een snickers en een blikje cola toch maar weer de strijd aangegaan. In de afdaling in het donker nog bijna met 65 per uur gecrashed op een hert, ook omdat ik alleen een hoofdlampje en een klein ATB lampje op had. Maar wie verwacht nu een hert midden op de weg met

Vervolgens kwamen we aan bij TA 4. Hier konden we met een sleetje van een kunstskischans nar beneden gaa, om vervolgens met een boog te schieten. Door de vermoeidheid liet mijn sniperoog me in de steek, waardor ik tot 3 keer toe de heuvel moest op rennen, omlaag sleeen en weer schieten. Uiteindelijk ook dit cp in de pocket en weer verder.  De zon kwam op, en hij leek mooier dan ooit. Bij TA 4 moest je gaan run-bike-runnen, maar net zoals meerder teams besloten we deze te skippen, en door te gaan naar TA5, waar de eindorientatie wachtte. Maar eerst moesten we daar natuurlijk naar toe, 20 km fietsen over de meest moeilijk begaanbare paden ooit, die ook wer alleen maar omhoog liepen. Resultaat, geregeld snelheden van rond de 8 km per uur. Uiteindelijk toch rond 8 uur aangekomen bij TA 5, en zoals we ook gepland hadden, haddenw e hier nog 5 uur voor de orientatieloop van 33 km. het laatste uurtje wilden we bewaren voor de 8 km die nog naar de finish gefietst moest worden.

We hebben de volledige 5 uur benut voor het lopen, en we moesten er zelfs nog een eindsprint uitgooien omdat we op het eind toch iets in tijdsnood kwamen. Toch gelukt om om 1300 uur hier op de fiets te stappen voor de laatste loodje. Normaal wegen de laatste loodjes het zwaarst, maar mijn maat en ik waren zo vol adrealine dat het er bijna op zat, dat we schreeuwend met een rotgang tegen de bult op zijn geracet. Ik geloof dat we nu zelfs de Himalaya nog hard opgefietst waren. Resultaat was dat na we bij de finish waren na 19 h en 20 minuten.

De BBQ nog bewust meegemaakt, maar de paar glaasjes bier erna deden hun werk. Uiteindelijk gisteravond om 2000 h in het mandje, en vandaag weer thuis gekomen.

Moe maar voldaan. Goed en professioneel opgezette race, in een geweldig gebied. Voor de liefhebbers van AR is dit denk ik wel een race om een keer gedaan te hebben. Volgens jaar is hij in mei, en ik ga dan zeker proberen weer van de partij te zijn.

Mocht iemand de kaarten of het roadbook willen zien, vraag me gerust, dan kan ik het een keer meenemen na de training.